Browservulsel

Het begon gister als een gezellig bedrijfsuitje, met een kotter de Waddenzee op. Maar we waren nog geen kwartier koud de haven uit of het ging mis. Het leek eerst op een bocht waarbij de boot een beetje schuin ging staan. Pas toen de koppen koffie van de tafel begonnen te kletteren en de gezichten van de schipper en zijn maat begonnen te verkrampen, besefte ik me dat dit toch niet de bedoeling was. We waren gestrand op een zandbank, waarbij de boot behoorlijk uit het lood stond.

Gelukkig was oom pliesie in de buurt die maar snel plaats maakte voor de reddingboot van de KNRM. De helmpjes van de reddingswerkers zagen er wel wat suf uit, maar respect voor het geluid, dat de motor van hun boot produceerde. Tegen dat geluid zeg je toch wel U. Zij hadden ons vrij snel vlot getrokken en wij waren gered. Daardoor ben ik toch nog in staat dit stukje te schrijven (helaas voor u).