Browservulsel

Ik had er al een voorgevoel van. Dat vandaag de heks weer achter de kassa bij de supermarkt zou zitten. Helaas bleek mijn voorgevoel te kloppen. Deze heks zou het liefst de ogen van haar klanten uitkrabben om er samen met hagedissenstaarten soep van te koken. Ik weet nog goed dat ik een keer vijftig cent nodig had voor een winkelwagentje, en dat ik niet kleiner had als tien euro. Na vijf minuten te zijn uitgekafferd omdat ik het niet kleiner had, vroeg ik mijn geld terug kon krijgen om dan maar ergens anders boodschappen te doen. Met veel tegenzin kreeg ik alsnog wisselgeld voor het karretje. Vandaag zat ze er dus weer. Met vrees bekeek ik de inhoud van mijn portemonnee. Tot mijn schrik bezat ik weer geen muntstuk van vijftig cent (nee, niet die rapper). Gelukkig had ik wel precies gepast vijftig cent in andere muntstukken. Helemaal opgelucht dat ik het gepast had, ging ik op weg naar de kassa. Maar nog voor ik mijn vraag kon stellen kraakte de heks dat ze niet kon wisselen. Vreemd. Toen ik de winkel in ging om het aan een collega van haar te vragen, was het ineens geen probleem. Zou zij soms die mevrouw zijn die haar heksenopleiding fiscaal heeft afgetrokken bij de belastingdienst?