Browservulsel

De vijfde en laatste dag in Dublin. Eigenlijk alweer vroeg naar het vliegtuig, om naar Eindhoven te vliegen. En vanaf Eindhoven fijn met de trein huiswaards. Omdat het vrij druk is in de trein, zijn we met onze koffers en tassen maar op het balkon gaan zitten. In Den Bosch stapt er een groot, stevig, maar onverzorgde man van achter in de dertig de trein in. Hij vraagt of hij mag zitten waar nu onze koffers staan. Omdat hij ons aan Han doet denken, wijzen wij de man op de drie lege stoelen op het balkon, die nog geheel tot zijn beschikking staan. “Ja,” zegt de man, “maar dan moet ik achteruit reizen.” Kom op zeg, wat ben je dan voor vent. Als het nou een zielig oud vrouwtje was geweest, had ik nog iets bij zijn argument kunnen voorstellen. Hij had nog witte sokken aan ook. Dan heb je het bij mij wel een beetje bekeken. Als je je ogen dicht doet merk je toch geen verschil tussen voor- en achteruit reizen? Bovendien was het buiten nog donker ook. Zijn er dan helemaal geen voordelen aan de trein? Wel hoor, je hoeft 's ochtends de ramen niet te krabben in de winter.