Browservulsel

Vorig weekend zijn we eens wezen eten bij de Egyptenaar in België. Eens wat anders leek ons. En dat klopte. Toen we daar binnen stapten raakte de eigenaar lichtelijk in paniek. Door de stress die onze entree veroorzaakte liet een medewerker nerveus een zoutvaatje vallen. Al snel werd onze bestelling opgenomen; er was ruim keuze uit traditioneel Egyptische gerechten zoals shoarma en pizza. Vanaf het toilet werd er vervolgens iets in een papieren zak de keuken in gesmokkeld, de frituurpan werd aangezet. Hierop sloeg tot drie maal toe de stoppen door. Gelukkig was er ook nog een bakplaat op gas waar inmiddels de blauwe walmen vanaf sloegen. Onder het genot van een niet-alcoholisch drankje, dat in een blikje geserveerd werd, konden wij van de prachtige stalagtieten die op het plafond waren geplakt om een grotachtige omgeving te creëren. Al snap ik niet goed dat je je best doet om je restaurant te doen lijken op een donker hol. Het eten was ook niet echt om naar huis over te schrijven. Al zal het vlees lang genoeg in de koelkast hebben gelegen om de basisschool afgerond te hebben en zelf een brief naar huis te schrijven. De volgende keer als we uit eten gaan, hoef ik dus niet zo nodig meer eens ‘iets anders’.